Waar taal niet meer binnenkomt, neemt muziek het over...
“Regelmatig bezoek ik, als zorgmuzikant, bewoner J. Meneer J. maakt nauwelijks nog contact en is passief in zijn 'fysiek'. Op een middag kom ik binnen met mijn gitaar en de verzorging vraagt of meneer mee wil naar de muziekactiviteit. Meneer reageert niet, de vraag wordt nogmaals gesteld en meneer geeft wederom geen reactie. Van een afstandje sla ik het gade en besluit vervolgens zelf, op eigen wijze, mijn vraag te stellen: ik pingel een deuntje op de gitaar. Binnen één seconde is er contact! Meneer draait zich om richting de muziek, ziet mij staan, begint te lachen en draait zijn rolstoel mijn kant op. Als dank voor zijn lieve en warme reactie, geef ik hem in de lift alvast even een prive-concertje…
