De achterdeur naar het geheugen
Met een repertoire van geliefde ‘Gouwe Ouwe’ en de bekende Friese liedjes, sluiten wij aan bij de belevingswereld van de bewoners. Het zijn de liedjes van vroeger die zorgen voor een glimlach, een traan van ontroering of die ene mooie herinnering die plotseling naar boven komt.
De kracht van de Friese taal
Naast dat ik in het Nederlands en het Engels zing, zing ik ook graag in het Frysk.
In de zorg zien we keer op keer het wonderlijke effect van de 'memme-taal'.
Vooral voor mensen met dementie is het Fries de taal van het hart en de vroegste herinnering. Wanneer ik in het Fries zing, zien we bewoners letterlijk ‘thuiskomen’. De ogen gaan open, er wordt meegezongen en emoties krijgen de ruimte. Het zorgt voor een gevoel van veiligheid en geborgenheid dat, voor de Friese bewoners, met geen enkele andere taal te bereiken is.
Oprechte aandacht en fysieke nabijheid
Wat ons werk als zorgmuzikanten écht bijzonder maakt, is wat er gebeurt tussen de liedjes door. Terwijl Mark de sfeer vasthoudt aan de piano, zoek ik de verbinding op in de zaal.
Ik zing niet voor de bewoners, maar met de bewoners. Ik neem de tijd om iedere aanwezige bewoner écht te zien. Door fysiek contact, een hand op een schouder, een handdruk of een bemoedigende blik, halen we bewoners uit hun isolement. Het zijn altijd weer magische momenten; iemand die plotseling zich opricht en mee begint te zingen, hoe zachtjes dat dan ook is. Kwaliteit van leven toevoegen, dat is onze missie.
